CHP ve sol? Ne alaka?

26/04/2008 (1080 kişi okudu)

Kürt bir dostumun yaşlı annesi televizyonda Baykal'ın konuşmasını izledikten sonra sormuş: 'Bu Baykal bizden ne istiyor evladım?.' Sizi bilmem ama bende de benzer bir duygu bırakıyor Baykal'ın konuşmaları. Hele izlerken televizyonun sesini kısarsanız ne demek istediğimi daha iyi anlarsınız. Gergin bakışlar, çatık kaşlar, kısık gözler, sonuna dek açılmış bir ağız. Sanki yapmamız gereken bir şey vardı da yapmamışız da o da bizi azarlıyor gibi. Birazdan tek ayağımız üzerine cezaya kaldıracak sanki. Baykal'ın bıraktığı duygu bu (Çocuklarda nasıl bir duygu bırakıyor kim bilir?).
Nasıl bir kaderdir ki bu Türkiye halkı-çoğunluğu değil tabii ki- CHP'ye ve Baykal'a 'sol', 'sosyal demokrat' gibi sıfatlarla bakıyor. Özellikle son yılların politikalarını alırsanız 'sağcı ve milliyetçi' diye nitelenmesi gerekirken 'solcu' sıfatı gerçekten şaşırtıcı. Geçen yıl Avrupa Parlementosu'nun önemli sol ve sosyal demokrat siyasetçilerinin bir toplantısında onların da kafalarının ne denli karışık olduğunu bizzat gördüm. Öyle ya bizimkiler bu kadar yakından bu kadar yanlış değerlendiriyorlar-sa, onlar ne yapsın? O nedenle de bu yazıyı yazarken zorlanıyorum bir yandan. CHP ve sol? Ne alaka!
Herhangi bir hareketin 'sol' sayılabilmesi, 'özgürlük', 'adalet', 'eşitlik' ve 'dayanışma' gibi kavramlara nasıl baktığıyla ilgilidir. Çünkü sol siyaset temelde kapitalizmin insanlığa sunduğu yaşam tarzına, daha adil, daha özgür, daha eşitlikçi ve daha dayanışmacı bir toplum hayali üzerinden bir itirazdır. Böyle bir çerçeveden baktığımızda Türkiye'ye gerçek bir sol siyaset için inanılmaz bir malzeme vardır ama... Ne yazık ki 70'li ve 80'li yılların darbeleri bu malzemeyi kullanıp da CHP'ye sol demek günahına son verecek siyasetçileri önemli ölçüde tırpanlamış. Eksikliğin büyük kısmı burada. Tabii bir de kendini 'sol' da tanımlamış insanların küreselleşmeyle birlikte savrulmalarını eklemek gerek bu tabloya. Bir zamanların 'antiemperyalist' ve fakat 'enternasyonalist' bir ruhla söylenen 'Bağımsız Türkiye' sloganının bugün artık 'milliyetçi' ve 'içe kapanmacı' bir anlamda söyleniyor olması gibi.
Seksenli yılların neoliberal politikalarının yol açtığı dünyaya itiraz artık yalnızca kapitalizmin mağduru işçilerin üzerinden yapılamaz. Bu dünyanın açtığı yolda nice yeni mağdurlar ortaya çıktı ve çıkmaya da devam ediyor. Çünkü bu dünya sermayeyi ulusdevlet sınırları ötesinde bir kere daha özgürleştirirken, ulusdevlet sınırları içinde bastırılmış kimlikleri de (istemeyerek de olsa) özgürleştiriyor. En azından onları ateşliyor. Onun için yeni mağduriyetler ve yeni özgürlük talepleri ortaya çıkarıyor. O nedenle de bugün Türkiye'de bu yeni özgürlük taleplerini, Kürtlerin, Alevilerin, Müslümanların hatta kendilerini 'laik' olarak tanımlayanların ve daha başkalarının özgürlük taleplerini dikkate almadan sol olmak mümkün değil.
Ne alaka var derken CHP'nin bütün bu özgürlük talepleriyle ilgili yaklaşımlarını göz önüne getiriyorum. Bütün bu talepleri hep bir 'ayrılıkçılık' merceğinden değerlendiren MHP ile CHP arasında bir fark var mı diye bakıyorum. Bütün bu kimlikleri kucaklayarak bir birlikte yaşam havuzu oluşturmak siyaseti varken, bu talepleri 'ayrılıkçı' olarak değerlendirip 'içe kapanmacı bir milliyetçilik' siyasetinin sol ile nasıl bir ilgisi olabilir diye düşünüyorum. Son olarak kurultayın yeni sloganlarından birini düşünüyorum:'Çekil aradan! Din de bizim, devlet de bizim, millet de bizim!'
CHP'li dostlar alınmasın ama CHP ve sol yan yana? Ne alaka!

• Sandalyede break-dance
• Oyuncak ayı krizi azılı İslam düşmanlarına yaradı
• Avni Özgürel Medya ve iktidar
• Birmanya'da samimi diyalog zamanı
• Şimşek: Şimdi mikro reform zamanı